AGNIESZKA CHYLIŃSKA

Po raz pierwszy usłyszano jej krzyk 23 maja 1976r. w gdańskim szpitalu. Przyszła na świat jako drugie dziecko w domu państwa Chylińskich. Już od najmłodszych lat ujawniała zdolności aktorskie, piosenkarskie, wykazywała ogromne zainteresowanie muzyką i występami i już jako kilkuletnia dziewczynka napisała swoja pierwszą piosenkę.

W jej domu rodzinnym muzyka była obecna od zawsze. Ojciec, przez wiele lat pracujący jako dziennikarz muzyczny, miał pokaźną kolekcję płyt, twórców lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Aga jako nastolatka wolała jednak słuchać Michaela Jacksona. Podobnie jak większość rówieśniczek wieszała w swoim pokoju plakaty idoli. Starszy o trzy lata brat Wawrzyn słuchał heavy metalu i przy pomocy szturchańców cierpliwie tłumaczył siostrze wyższość Iron Maiden nad Jacksonem.

Przyszedł czas Liceum Ogólnokształcącego (rok 1991), a wraz z nim bunt, który zmienił podejście nastolatki do szkoły. Zmieniła też zainteresowania muzyczne. W jej życiu pojawili się "Dorsi", Led Zeppelin, Janis Joplin. Ważną postacią stał się Jim Morrison i Kurt Cobain.

W szkole średniej Agnieszka zaczęła odnosić sukcesy muzyczne. 19 marca 1994r. zdobyła III nagrodę na Festiwalu Piosenki Francuskiej w Starogardzie Gdańskim. Udział w tym konkursie okazał się ważny, dzięki niemu poznała swój pierwszy zespół - Second Face. Mimo sprzeciwu rodziców, zaczęła regularnie jeździć na próby do Starogardu Gdańskiego. Grali bluesowe i rockowe kawałki, które można było usłyszeć na lokalnych przeglądach i konkursach. Byli zapraszani na imprezy, gdzie występowali jako jedyny zespół. Ważnym momentem było wystąpienie zespołu na Mokotowskiej Jesieni Muzycznej, gdzie Agnieszka zwróciła uwagę Anji Orthodox. Zespół otrzymał wówczas wyróżnienie.

Rok 1994 zapoczątkował szereg zmian w życiu Agnieszki, których chyba nikt się nie spodziewał. Przeniosła się do Środowiskowego LO w Sopocie. Nadal trwała w formacji Second Face, która stała się popularna w Starogardzie Gdańskim. Pojawił się pierwszy manager. Na jednym z koncertów zauważył ją Zbyszek Kraszewski. Spodobał mu się jej głos i zaproponował jej śpiewane w TSA Evolution. Jak się okazało, nie była to zbyt kusząca propozycja dla Agnieszki więc odmówiła. Wolała zostać w swojej kultowej kapeli. Zbyszek Kraszewski nie dał za wygraną, po pół roku zadzwonił i poprosił, żeby przyszła na próbę Skawalkera do klubu "ŻAK" w Gdańsku. Tym razem postanowiła pójść. Był 5 grudzień 1994. Kryjąc twarz we włosach, nieśmiałym krokiem weszła do klubu, gdzie miała odbyć się próba. To był strzał w dziesiątkę. Po kilku próbach zdecydowała że zostaje. Zaczęła się kariera w zespole, którego nazwę przemianowano na O.N.A. Agnieszka rzuciła szkołę i nagrała pierwszą płytę "Modlishka". Zaczęły się sesje zdjęciowe, wywiady, w końcu pierwsza trasa koncertowa. Życie artystki nabrało szybszego tempa. Ze szkolnej ławki trafiła na wielką scenę.

Agnieszka Chylińska postrzegana jest jako osoba kontrowersyjna, chociaż ona sama za taką się nie uważa. Podczas kolejnych lat śpiewania w O.n.a., była wiele razy nagradzana i nominowana do najróżniejszych nagród jako najlepsza wokalista i autorka tekstów. Były to Fryderyki, PlayBoxy, konkursy organizowane przez pisma muzyczne. W styczniu 2002 Agnieszka Chylińska została nagrodzona Paszportem Polityki, za „intrygujący, drapieżny głos, który jest najlepszym instrumentem zespołu O.N.A. , za teksty piosenek i niebywałą energię na scenie”.

Od płyty „Bzzzzz” Agnieszka pisze teksty, przez co śpiewane słowa stały się bardziej autentyczne, stały się odzwierciedleniem tego co akurat w swojej duszy przeżywa artystka. Kiedyś powiedziała: „Moje teksty mają zwykle podwójne dno. Nie otwieram się nigdy do końca, to jest trochę zakamuflowane. Wkładam sprawy w usta moich bohaterów. Świat w moich piosenkach jest brudny, bezduszny i zagmatwany. Nie będę śpiewać o kwiatkach, skoro wokół widzę sam syf. Życie nie jest milutką przygodą, ale ciągłą walką". Agnieszka współpracowała z kilkoma pismami, do których pisała felietony, pisze też opowiadania, których na razie nie chce publikować. Na swoim koncie ma biografię opracowaną przez Martę Szelichowską - Kiziniewicz "Chylińska o sobie samej", która została wydana w marcu 1998r., a także książkę biograficzną zespołu "Ona, Oni, O.N.A." Andrzeja Grabowskiego.

W styczniu 2003 roku, Polskę okrążyła wieść o rozpadzie zespołu O.n.a., w marcu natomiast odbył się pożegnalny koncert. Agnieszka zapowiedziała wówczas „ To jeszcze nie jest koniec” i obietnicy dotrzymała. Wraz z perkusistą Zbyszkiem Kraszewskim i klawiszowcem Wojtkiem Hornym, powołała do życia nową formację, która wraz z nowym gitarzysta Krzysztofem Misiakiem i basistą Darkiem Osińskim, ma być kontynuacją rockowych zamysłów.