LECH KACZYŃSKI

Lech Aleksander Kaczyński (ur. 18 czerwca 1949 w Warszawie) – urzędujący Prezydent Warszawy, 23 października 2005 wybrany na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, polityk prawicowo-konserwatywny, współzałożyciel partii Prawo i Sprawiedliwość, profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, specjalista w zakresie prawa pracy.


Wykształcenie

Kaczyński jest absolwentem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W 1980 uzyskał doktorat na Uniwersytecie Gdańskim z zakresu prawa pracy. W 1990 uzyskał stopień doktora habilitowanego. Jest profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Gdańskiego (1996-1999) oraz Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (od 1999, obecnie na urlopie).


Kariera polityczna


Opozycja demokratyczna

Urodzony w rodzinie byłego żołnierza AK Rajmunda Kaczyńskiego i bojowniczki Szarych Szeregów Jadwigi Kaczyńskiej z domu Jasiewicz. Kaczyński był przez całe życie związany z demokratyczną i antykomunistyczną opozycją. Od 1977 był współpracownikiem Biura Inwerwencji Komitetu Obrony Robotników (KOR). Prowadził szkolenia z zakresu prawa pracy dla robotników. Od 1978 działał w Wolnych Związkach Zawodowych. W sierpniu 1980 był doradcą Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Stoczni w Gdańsku, a w 1981 delegatem gdańskiego NSZZ Solidarność na I Zjazd Krajowy. Przewodniczył zespołowi do spraw uregulowania stosunków z Polską Zjednoczoną Partią Robotniczą. W czasie stanu wojennego był internowany od grudnia 1981 do października 1982. Przez lata był bliskim współpracownikiem Lecha Wałęsy – lidera Solidarności i późniejszego prezydenta Polski. Od grudnia 1988 był członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie.


Okrągły Stół

Od lutego do kwietnia 1989 brał udział w obradach Okrągłego Stołu, gdzie zasiadał w zespole do spraw pluralizmu związkowego. W maju 1990 został wybrany na wiceprzewodniczącego Krajowej Komisji Solidarności. Zrezygnował z funkcji po przegranej walce z Marianem Krzaklewskim o fotel przewodniczącego Solidarności w lutym 1991.


Porozumienie Centrum

Był senatorem I kadencji (1989-1991) i członkiem Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego. Był również posłem na Sejm I kadencji (1991-1993) z ramienia Porozumienia Centrum, które współtworzył. Od marca do października 1991 był ministrem stanu do spraw bezpieczeństwa w Kancelarii Prezydenta Lecha Wałęsy oraz szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Z pracy w Kancelarii odszedł po konflikcie z Wałęsą i szefem jego gabinetu Mieczysławem Wachowskim. Od lutego 1992 do maja 1995 pełnił funkcję prezesa Najwyższej Izby Kontroli. Od początku krytykował Tadeusza Mazowieckiego za tzw. politykę grubej kreski. Postuluje lustrację i dekomunizację w życiu publicznym.

Był kandydatem na urząd prezydenta Polski w wyborach w 1995. Zrezygnował jeszcze przed wyborami, 30 października, zgłaszając gotowość poparcia każdego, kto - jego zdaniem - miał szansę pokonać Lecha Wałęsę. Kaczyński wymienił wówczas Hannę Gronkiewicz-Waltz, Jana Olszewskiego, a także Jacka Kuronia.

W czerwcu 2000 zastąpił Hannę Suchocką na stanowisku ministra sprawiedliwości oraz prokuratora generalnego w rządzie Jerzego Buzka. Dał się poznać jako rzecznik surowych kar wobec przestępców, co przyczyniło się do wzrostu jego popularności w społeczeństwie. Stał się drugim najpopularniejszym politykiem polskim po prezydencie Aleksandrze Kwaśniewskim.


Prawo i Sprawiedliwość

W 2001 stanął na czele Prawa i Sprawiedliwości, nowej partii prawicowej, powstałej na bazie dawnego Porozumienia Centrum i niektórych secesjonistów z Akcji Wyborczej Solidarność, którą współtworzył wraz z bratem Jarosławem Kaczyńskim. Wiosną 2002 doprowadził do zjednoczenia Prawa i Sprawiedliwości z partią Kazimierza Michała Ujazdowskiego - Przymierzem Prawicy.


Prezydent Warszawy

Od 18 listopada 2002 jest prezydentem miasta stołecznego Warszawa wybranym w pierwszych wyborach bezpośrednich. W drugiej turze pokonał kandydata SLD i UP Marka Balickiego uzyskując ponad trzy czwarte głosów. Jego mandat wygaśnie 23 grudnia 2005 w momencie zaprzysiężenia na prezydenta Rzeczpospolitej.

Opinie na temat jego rządów w Warszawie były od początku podzielone. Za najważniejszy sukces uznano przede wszystkim poprawę stanu bezpieczeństwa w mieście (spadek liczby popełnianych przestępstw, dofinansowanie i wzmocnienie patroli straży miejskiej). Podczas jego kadencji obchodzono 60. rocznicę wybuchu powstania warszawskiego. Obchodom nadano odświętny wymiar. Przy tej okazji prezydent otworzył Muzeum Powstania Warszawskiego, co również uznano za sukces Kaczyńskiego. Władze Warszawy chwalono również za otwarcie Wydziałów Obsługi Mieszkańców.

Z drugiej strony działania władz miasta wywoływały wiele kontrowersji. Jako prezydent miasta Kaczyński w 2004 i 11 czerwca 2005 zabronił przejścia Paradzie Równości ulicami Warszawy, co wywołało kontrowersje związane ze zgodnością tego postanowienia z konstytucją. Kaczyński początkowo tłumaczył odmowę obroną publicznej moralności, później zaś brakami formalnymi oraz tym, iż tego samego dnia w Warszawie odbywa się uroczyste odsłonięcie pomnika Stefana Roweckiego „Grota”, pierwszego dowódcy Armii Krajowej. Tydzień później wydał zezwolenie na organizowaną przez Młodzież Wszechpolską Paradę Normalności, która była odpowiedzią wszechpolaków na Paradę Równości.

Poza tym krytykowano zastój w inwestycjach, brak planów zagospodarowania przestrzennego czy unieważnianie kolejnych przetargów. Nie uruchomiono zapowiadanych: budowy Mostu Północnego czy odbudowy Pałacu Saskiego.

Sam Kaczyński za jedno z najważniejszych osiągnięć swojej prezydentury uznawał rozbicie tzw. "układu warszawskiego", czyli istniejącej rzekomo sieci nieformalnych powiązań rządzącej miastem koalicji Platformy Obywatelskiej (wcześniej Unii Wolności) i Sojuszu Lewicy Demokratycznej z lokalnymi biznesmenami, w ramach której dochodziło do ustawianych przetargów na głośne inwestycje. Jako symbol "układu warszawskiego" kreowano byłego prezydenta Warszawy Pawła Piskorskiego. Na tle walki Kaczyńskiego z domniemanym "układem warszawskim" doszło do ostrego konfliktu między lokalnymi strukturami Prawa i Sprawiedliwości oraz Platformy Obywatelskiej.


Wybory prezydenckie 2005

Lech Kaczyński podczas ogłoszenia wyników wyborów prezydenckich 2005
Więcej informacji w artykule: Kampania przedwyborcza Lecha Kaczyńskiego

W marcu 2005 Lech Kaczyński jako pierwszy zgłosił swoją chęć wystartowania w wyborach prezydenckich z ramienia PiS stając się liderem sondaży. Bardzo dynamiczna kampania dała mu początkowo bardzo wysokie poparcie. Wyprzedził w rankingach znanego chirurga Religę. Precyzyjnie rozegrane wejście marszałka sejmu Cimoszewicza do kampanii spowodowało, że Lech Kaczyński spadł w lipcu na drugie miejsce w badaniach opinii. Po rezygnacji Cimoszewicza we wrześniu prezydent Warszawy nie odzyskał pozycji lidera, bo te zajął w sondażach wicemarszałek sejmu Tusk występujący z ramienia PO. Na jesieni Lech Kaczyński zaczął powolną pogoń za Tuskiem w sondażach, co było możliwe dzięki prowadzeniu bardzo aktywnej kampanii. Kandydat PO był przez PiS oskarżany o nadmierny liberalizm. Niespodziewane zwycięstwo PiS z wyborach parlamentarnych tym bardziej zwiększyło szanse prezydenta Warszawy. W pierwszej turze wyborów prezydenckich Kaczyński zajął drugie miejsce po Tusku otrzymując 33% głosów. W ostatniej rozgrywce prezydent Warszawy zdobył poparcie środowiska Radia Maryja, Samoobrony oraz PSL, co przechyliło szalę na jego stronę. W drugiej turze 23 października 2005 Lech Kaczyński otrzymał 8 257 468 głosów, co stanowiło 54,04% głosujących. Jego zaprzysiężenie na prezydenta RP odbędzie się 23 grudnia 2005.


Proces z Mieczysławem Wachowskim

W 2001 Lech Kaczyński na antenie Radia Zet w wywiadzie z Moniką Olejnik określił Mieczysława Wachowskiego, dawnego szefa Gabinetu Prezydenta Lecha Wałęsy "wielokrotnym przestępcą".

24 czerwca 2005 Lech Kaczyński został uznany za winnego zniesławienia (artykuł 212 § 2 Kodeksu Karnego) Mieczysława Wachowskiego przez Sąd Rejonowy w Warszawie, Wydział Karny. W wyroku Sąd orzekł, że skazany ma zapłacić 10 tysięcy złotych grzywny, oraz wpłacić 5 tysięcy złotych nawiązki dla Polskiego Czerwonego Krzyża oraz opublikować sprostowanie w gazecie Rzeczpospolita. Wyrok nie jest prawomocny, Lech Kaczyński zapowiada apelację do Sądu Okręgowego.

Prawo nie pozwala dalej pełnić urzędu prezydenta miasta osobom, kiedy zostaną one skazane za przestępstwa umyślne. Jeżeli wyrok się uprawomocni Lech Kaczyński utraci urząd Prezydenta Warszawy. Zgodnie z prawem, w takim wypadku, nadal będzie on miał możliwość startować w wyborach na ten urząd.


Prywatnie

Lech Kaczyński jest synem Rajmunda (inżyniera, uczestnika powstania warszawskiego) i Jadwigi z Jasiewiczów (filologa polskiego, pracownika PAN). Jest żonaty z Marią, mają jedno dziecko: córkę Martę (ur. 1980), absolwentkę prawa na Uniwersytecie Gdańskim).

W 1962 razem z bratem bliźniakiem Jarosławem zagrali role Jacka i Placka w ekranizacji powieści Kornela Makuszyńskiego O dwóch takich, co ukradli księżyc.