ZINEDINE ZIDANE

Biografia

Zinédine Yazid Zidane, dyrygent kadry Francuzów, to jeden z najlepszych piłkarzy obecnych czasów – jeśli nie najlepszy. Posiada arabskie korzenie, a urodził się w Marsylii 23 czerwca 1972 roku, ze związku Smaila i Maliki. Posiada trzech braci i siostrę. Dzieciństwo spędził w dzielnicy Castellane, gdzie mieszkali emigranci z Algierii. Było to ciężkie życie, ojciec pracował jako magazynier, a mały Zinedine, które to imię znaczy podobno "piękno walki" ćwiczył judo, by mógł się bronić przed rasistowskimi atakami. Dość szybko, w wieku 8 lat, zaczął kopać piłkę w klubie US Saint Henry. Jako junior tego klubu podawał piłki podczas półfinałowego meczu Francja – Portugalia na EURO '84. Następnym klubem na drodze do wielkiej kariery jest Septemes Sports Olympiques, gdzie grał od 11 do 14 roku życia. Jego idolem był wtedy Urugwajczyk z Marsylii, Enzo Francescoli – to właśnie na jego cześć pierwszy syn Zidane'a dostał imię Enzo. Wreszcie trafia do bardziej profesjonalnego Cannes, by już w wieku 16 lat grywać tam w drugiej drużynie, a rok później zadebiutować w pierwszej lidze francuskiej.

Swoją pierwszą bramkę strzela 8 lutego 1991 roku, a prezydent Cannes dotrzymując wcześniejszej obietnicy sprezentował mu w nagrodę samochód – Renault Clio. W tym sezonie "Zizou" razem z drużyną awansował do Pucharu UEFA. Rok następny był trochę mniej udany – Zidane miał groźną kontuzję – ale dla kibiców Realu o tyle ważny, że poznał on wówczas swoją przyszłą żonę, hiszpańską tancerkę Veronique, która to według plotek wywarła spory wpływ na późniejszy transfer do Madrytu... W 1992 roku, gdy Cannes spada do drugiej ligi postanawia zmienić barwy na Girondins Bordeaux. Wtedy za jego transfer "Żyrondyści" zapłaci 3.000.000 franków. W tym klubie średnio mu się jednak powodziło – jedynym sukcesem był awans do finału Pucharu UEFA w 1996 roku, gdzie Bordeaux przegrało z Bayernem.

Jednak na jesieni tego roku był już piłkarzem turyńskiego Juventusu, który zapłacił za niego sumę... 4.000.000 $. Tutaj wreszcie wylansował się na wielką gwiazdę. "Stara Dama" dyrygowana przez Zinedine'a odnosiła pasmo sukcesów jakim niewątpliwie były Mistrzostwa Włoch 1997 i 1998. Wcześniej, tuż po przyjściu do "Juve" zdobywa Superpuchar Europy i Puchar Interkontynentalny (rywalem było argentyńskie River Plate, trenowane przez jego idola Francescoli'ego, który po meczu podarował mu swoją koszulkę). Gra również w dwóch nieudanych finałach Ligi Mistrzów z Borussią Dortmund w 1997 roku i Realem Madryt w 1998. W 2000 roku pojawiają się plotki o przejściu Francuza do Madrytu, do czego podobno namawia go żona. Sam piłkarz i zarząd Juventusu dementują te plotki.

Wreszcie w 2001 roku prezydent "Królewskich" – Florentino Pérez kontynuując tworzenie 'Dream Teamu' sprowadza 29-letniego Zidane'a, który staje się najdroższym piłkarzem świata. Na konto drużyny z Turynu wpływa rekordowa suma 65.000.000 $. W międzyczasie na jaw wychodzi sprawa używania dopingu przez niektórych piłkarzy w lidze włoskiej, między innymi w plotkach wymieniany jest "Zizou"... Ten jednak szybko ucina wszelkie spekulacje, a gazeta posądzająca go o to zostaje podana do sądu. Na początku sezonu zostaje najlepszym strzelcem "Merengues", jednak zespół spisuje się słabo. W końcu jednak Zidane i reszta drużyny się zgrywają, a potwierdzeniem tego jest pierwszy dla niego Puchar Mistrzów. Real po wyrównanym meczu pokonuje Bayer 04 Leverkusen 2:1, do czego walnie przyczynił się "Zizou" – wszyscy pamiętamy jego piękny strzał z woleja w okno bramki Butta. Później "Królewscy" z liderem "Trójkolorowych" wygrywają mecz o Superpuchar Europy z Feyenoordem i Puchar Interkontynentalny z Olimpią Asunción. Zidane ciągle gra na bardzo wysokim poziomie.

Kto wie czy nie większe sukcesy odnosi z reprezentacją "Tricolores". Debiutuje w niej 17 lipca 1994 roku w zremisowanym 2:2 meczu z Czechami. Wszedł wtedy na boisko w 63 minucie przy stanie 0:2 i był autorem obu bramek. Francja powoli staje się superpotęgą futbolową. Na EURO '96 dochodzi jednak tylko do półfinału. Wreszcie dwa lata później "Zizou" z kadrą Aime Jacquet odnosi ogromny sukces. Początek Mistrzostw Świata 1998 we Francji nie jest dla Zinedine'a udany, gra raczej średnio – dodatkowo w meczu grupowym z Arabią Saudyjską, po głupim faulu dostaje czerwoną kartkę. Jednak w końcu budzi się z letargu i w finale z Brazylią strzela dwie – dość podobne, po dośrodkowaniach z rzutów rożnych – bramki. Głównie dzięki temu, ale również sukcesom w klubie, zostaje wybranym najlepszym piłkarzem według FIFA, a także to on dostaje prestiżową "Złotą Piłkę" (Balon d'Or) przyznawaną przez magazyn "France Football". To nie koniec wielkich dni Francji w piłce nożnej. Dwa lata później na boiskach Belgii i Holandii Francuzi, po wyjściu z grupy, najpierw w ćwierćfinale po ciężkim meczu pokonują Hiszpanów, a potem wygrywają w dogrywce z Portugalczykami (po kontrowersyjnym karnym zamienionym na "złoty gol" przez Zidane'a). W finale, po równie ciężkim boju z Włochami, wygrywają 2:1... znowu po złotej bramce. Oprócz tego sukcesu zespołowego "Zizou" zostaje po raz drugi wybrany najlepszym piłkarzem globu według FIFA. Mistrzostwa Świata 2002 są dla Francji katastrofą, bo tak chyba trzeba określić brak awansu z grupy.

Zidane to idealny playmaker. Widzi na boisku prawie wszystko, potrafi podać idealnie przez całe boisko jak i grać z "klepki". Jego atutem jest również świetny drybling, potrafi też silnie i celnie uderzyć na bramkę – jest po prostu piłkarzem kompletnym, niepowtarzalnym.

Opócz piłki nożnej inną sportową pasją Zinedine'a Zidane'a jest tenis, a interesuje się również Formułą 1...